IGNÁCZ KÚNOS (1862-1945)

Macaristan’ın Debrecen şehrine bağlı Hajdúsámson kasabasında doğdu. İlk ve orta öğreniminin ardından lise eğitimini Debrecen’de tamamladı. Daha sonra Budapeşte Pázmány Péter Üniversitesi’nde Hungaroloji ve Türkoloji öğrenimi gördü. Üniversite yıllarında dönemin önde gelen Türkologlarından Arminius Vámbéry’den Türkçe ve Osmanlı Türkçesi; József Budenz’den ise Uygurca ve Çağatayca öğrendi. Üniversite eğitimini tamamladıktan sonra 1885 yılında İstanbul’a gelen araştırmacı, burada Osmanlı Türkçesi ve Türk kültürü üzerine çalışmalarını sürdürdü. Bu süreçte Ahmed Vefik Paşa kendisine Türkçe öğrenmesi konusunda yardımcı oldu. Ayrıca Mekteb-i Sultânî’de dönemin önemli hocalarından Abdurrahman Şeref, Mehmed Zihni Efendi ve Muallim Naci’nin derslerini takip ederek Osmanlı dili, edebiyatı ve kültürü hakkında doğrudan bilgi edinme imkânı buldu. Beş yıl sonra Budapeşte’ye döndü. Burada ilmî çalışmalarını sürdürerek Pázmány Péter Üniversitesi’nde akademik kariyere başladı ve zaman içerisinde profesörlüğe kadar yükseldi. Türkoloji ve Türk kültürü alanındaki çalışmalarıyla Macaristan’da bu disiplinlerin gelişmesine önemli katkılarda bulundu. 7 Ocak 1945 tarihinde hayatını kaybetti

Eserleri: Osmanlı-Türk Halk Edebiyatı, I-II, Budapeşte 1887-1889; Türk Halk Hikâyeleri, Budapeşte 1889; Anadolu’dan Resimler, Budapeşte 1891; Küçük Asya’dan Türk Ağızları: I. Bursa ve Aydın Yöresi, Budapeşte 1892; Köroğlu Destanı, Budapeşte 1893; Nasrettin Hoca Fıkraları, Budapeşte 1899; Şeyh Süleyman Efendi’nin Çağatayca-Osmanlıca Sözlüğü, Budapeşte 1900-1902; Türk Peri ve Halk Masalları, Londra 1901; Osmanlı Türkçesi Gramer, Budapeşte 1905; Türk Halk Masalları, Budapeşte 1905; Yârkend Türkleri Hakkında, Budapeşte 1906; Adakale Türküleri, I-II, Leipzig-New York 1907; Orta Oyunu, Leipzig 1908; Türkçe Dilbilgisi, I-II, Budapeşte 1916-1917; Mâniler, İstanbul 1339 [1920]; Türkçe Ninniler, İstanbul 1341 [1922]; Adakale Masalları, Budapeşte 1923; Boğaziçi Perileri, Budapeşte 1923; Kırım Tatar Şarkıları, Ankara 1993.